Friday, November 30, 2007

രണ്ടു കവിതകള്‍

നിറം

നേര്‍ത്ത ഇടര്‍ച്ചയില്‍
പെയ്യുന്ന സ്നേഹമഴയ്ക്ക്
ആര്‍ദ്രതയുടെ
നിറം.
എണ്ണിവെക്കപ്പെടാത്ത
കിനാവുകള്‍ക്കും
മനസ്സിന്റെ ചോര്‍ച്ചയില്‍
നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്ന
മോഹങ്ങള്‍ക്കും
നഷ്ടത്തിന്റെ
നിറം.
ഓര്‍മകളില്‍
ചിക്കിയനക്കുന്ന
ഇന്നലെകളിലെ
അരുതായ്മകള്‍ക്ക്
കുറ്റബോധത്തിന്റെ
നിറം.
തിമിരംബാധിച്ച
കണ്ണുകളില്‍ കെട്ടുപിണയുന്ന
അവ്യക്തചിത്രങ്ങള്‍ക്ക്
ചോദ്യചിഹ്നങ്ങളുടെ
നിറം.
നിറങ്ങള്‍ മെഴുകിയ
വിചാ‍രത്തിണ്ണയില്‍
നിറങ്ങിളില്ലാത്ത
മനസ്സുമായിന്നു
ഞാന്‍....!



സ്വരം

ഉരുകിത്തീരുന്ന ഹൃദയാങ്കണത്തിലേക്ക്
പെയ്തിറങ്ങുന്ന ആശ്വാസവചനങ്ങള്‍ക്ക്
കരുതാതെ ചിതറുന്ന
പളുങ്കുമുത്തുകളുടെ സ്വരം.
ബന്ധനം ഭേദിച്ച സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കും
കടിഞ്ഞാണില്‍നിന്നകന്ന
മരിച്ചമോഹങ്ങള്‍ക്കും
ഒടുവില്‍ കേള്‍ക്കുന്നതോ?
നൈരാശ്യത്തിന്‍ സ്വരം.
ഇന്നിന്റെ വിവേകരാഹിത്യത്തിലും
ഇന്നലെകളുടെ അബദ്ധങ്ങളിലും
ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതോ?
കുറ്റബോധത്തിന്റെ സ്വരം.
പുകമറഞ്ഞ മിഴികളിലൂടെ
കാണുന്ന ഭാവിവാഗ്ദാനങ്ങള്‍ക്കോ
ചോദ്യങ്ങളുടെ സ്വരം.
ചുറ്റിലും ഉയരുന്ന സ്വരങ്ങള്‍ക്ക്
നടുവിലിരുന്ന് നാമിന്ന് കേള്‍ക്കുന്നതോ
സ്വമനസ്സിന്റെ പിരിമുറുക്കത്തിന്‍ സ്വരം!
Share:

Monday, November 19, 2007

പാതിയില്‍ നിലച്ചുപോയ പുതുമഴ!



ലസവും അപക്വവുമായ സഞ്ചാരം. കണ്ടും കേട്ടും പറഞ്ഞും ജീവിതപുസ്തകത്തില്‍ തിന്മകളുടെ മാറാലകള്‍ മാറാപ്പുകെട്ടിയ കാലം. ഒട്ടും കരുതലോടെയല്ലാത്ത കാല്‍‌‌വെപ്പുകള്‍, വിചാരങ്ങള്‍.... ദീര്‍ഘനേരത്തെയാത്ര മനസ്സിനെ വല്ലാതെ തളര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞു. കണ്ണുകള്‍ വാടിക്കുനിഞ്ഞു. പൊടിപടലങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അസ്വസ്ഥത! തണുത്ത തെളിജലം കൊണ്ടൊന്ന് കഴുകിത്തുടയ്ക്കാന്‍ ഹൃദയം കൊതിച്ചു. ശുദ്ധജലത്തിന്റെ തെളിമയിലൊന്ന് തണുക്കാന്‍ ഉള്ളുനിറയെ ആഗ്രഹിച്ചു. വരണ്ടുണങ്ങിയ മണ്ണും, മണ്ണില്‍ പതിഞ്ഞ വിത്തും പുതുമഴയെ കൊതിച്ചപോലെ!


ജലബാഷ്പത്തിന്റെ സ്പര്‍ശമില്ലാതെ വിത്ത് മുളച്ചുയരില്ല. വറ്റിവരണ്ടുകിടന്ന മണ്ണില്‍ വിത്ത് അനക്കമില്ലാതെ കിടന്നു. ഒന്നുയര്‍ന്നു കാണാന്‍ അങ്ങേയറ്റം കൊതിച്ചു. ഇലച്ചാര്‍ത്തുകളെ ചുംബിച്ചുണര്‍ത്തുന്ന പുതുമഴയെ ആവോളം മോഹിച്ചു. നന്മയുടെ വിത്തൂകള്‍ മുളച്ചു പടരാന്‍ എന്നാണൊരു പുതുമഴ? കാലം കിനാവു കണ്ടു. തിന്മയുടെ വിഷക്കൂമ്പുകളെ അടിച്ചുലച്ച്, നല്ല പൂവുകള്‍ക്ക് വിടരാന്‍ ആകാശം കാണിക്കുന്ന പുതുമഴ! കനത്ത കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ പെയ്തു തീര്‍ന്ന്, തുറന്നുകിട്ടുന്ന ആകാശം കണ്ണുകൊതിച്ചു. മണ്ണൊന്നു കുതിരാന്‍, ഇലകള്‍ നനയാന്‍, മലരുകള്‍ വിടരാന്‍, വേരുകള്‍ പടരാന്‍, പൂവുകള്‍ നിറയാന്‍ ഒരു പുതുമഴ! വേഴാമ്പലുകള്‍ നിവര്‍ന്നുനിന്ന് ആകാശം നോക്കി. വെളുത്തുവിളറിയ ആകാശം ഉത്തരമില്ലാതെ കിടന്നു. ചെറിയ മേഘപടലങ്ങള്‍ പോലുമില്ലാതെ മാനം മടുപ്പിച്ചു. വേനല്‍ പോകാനൊരുങ്ങുകയാണ് വിട!


കൂമ്പടഞ്ഞ ഇലച്ചാര്‍ത്തുകളില്‍ പുതുമഴയുടെ മൃദുചുംബനം! വേനല്‍ യാത്രചോദിച്ച വഴിയില്‍ ഒരു പുതുമഴസ്പര്‍ശം! ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന തുള്ളികള്‍ ആത്മഹര്‍ഷത്തിന്റെ പുളകമാകുന്നു. ജലം കൊണ്ട മണ്ണിന്റെ മധുരമുള്ള മണം മനസ്സിനെയും കുളിരണിയിച്ചു. സെപ്തംബര്‍-ഒക്ടോബര്‍ പുതുമഴയുടെ നനവുള്ള വസന്തമായിരുന്നു... ശിശിര ഹേമന്തങ്ങളില്‍ നിറയാതെ പോയ ഓരോ കൊച്ചുകുഴികളേയും ആ പുതുമഴ നനവുള്ളതാക്കി. വറ്റിയമണ്ണില്‍ ഉറ്റിയ പുതുമഴ കുതിര്‍ന്നുപടര്‍ന്നു. പൂവുകള്‍ നിറഞ്ഞു...


എത്ര വേഗമാണ് ആ പുതുമഴ ഓരോ വിത്തിനേയും വിടര്‍ത്തിയത്! എത്ര സുന്ദരമായാണ് ഓരോ മണ്ണും വിത്തുകള്‍ക്കായി വിണ്ടു കീറിയത്! ഉള്ളിലുറങ്ങിയ നന്മയുടെ വിത്തുകള്‍ ആ പുതുമഴയുടെ സാന്ത്വനസ്പര്‍ശനത്താല്‍ ഉണര്‍ന്നുയര്‍ന്നു. എത്ര പെട്ടെന്നാണ് ചുറ്റുപാടും മാറിയത്! മുമ്പു കാണാത്ത ആവേശം മുമ്പിലെങ്ങും നിറഞ്ഞു. നിഷ്ഠയുള്ള ജീവിതശീലങ്ങള്‍ എത്രയെളുപ്പമാണ് കൈവന്നത്! ഒരു പുതുമഴയുടെ സാധ്യതകള്‍ എത്ര ഏറെയാണ്. മാറ്റങ്ങളുടെ പുതുമഴയായിരുന്നു. പൂ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പൂക്കാലം സമ്മാനിച്ച മഴക്കാലം. ഓരോ തളിരിലും പൂവും കായും നിറച്ച് ഒറ്റയുമ്മകൊണ്ട് മനസ്സിനെ മയില്പീലിയാക്കിയ മൃദുലമായ മഴസ്പര്‍ശം. നന്മയുടെ നീരൊഴുക്കിന് ചിറകെട്ടാനാകില്ല. അവ കുത്തിയൊഴുകി, വറ്റിക്കിടന്ന ഓരോ അതിരിലും ആ നനവെത്തി. എല്ലാം തുടുത്തു സുന്ദരമായി. ആത്മസൌന്ദര്യത്തിന്റെ പുതുമഴയില്‍ വസന്തം എവിടെയും!


ആവര്‍ത്തിച്ച കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനങ്ങളില്‍ പുതുമഴയോട് അടക്കം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഹൃദയത്തിന് മുമ്പില്ലാത്ത പ്രകാശവും കരുത്തും കൈവന്നിരിക്കുന്നു. രാവുകള്‍ പകലിന്റെ സൌന്ദര്യം പടര്‍ത്തി. സാന്ത്വനത്തിന്റെ, സ്നേഹത്തലോടലുകളുടെ, എന്നുമൊപ്പമുണ്ടാകുമെന്ന ഉറപ്പിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ട് കൂരിരുട്ടിലും വെളിച്ചം പരന്നു. ഈ പുതുമഴ എന്റെ സ്വന്തമെന്ന ആത്മഹര്‍ഷം ശരറാന്തല്‍ പോലെ ഹൃദയഭിത്തിയില്‍ തൂക്കിയിട്ട്, എത്രയെളുപ്പത്തിലായിരുന്നു ആ കൂരിരുട്ടിലും നടന്നു നീങ്ങിയത്! സ്വന്തമെന്ന അഹങ്കാരം കൊണ്ട് കണ്ണുകാണാതെ, മറ്റൊന്നും നോക്കാതെ വിലക്കുകള്‍ ലംഘിച്ച് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇതാ എന്റെ പുതുമഴയെന്ന്! ഈ പുതുമഴയുടെ കുളിര്‍മപോലും മറ്റൊരാള്‍ ആസ്വദിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമാകാതെ മനസ്സില്‍ കുശുമ്പ് നിറഞ്ഞു, പെയ്തു തോര്‍ന്നിട്ടും ആ സ്വാര്‍ത്ഥത വിട്ടുമാറുന്നില്ല!


ഇന്ന്, വേര്‍പാടിന്റെ വേദന എത്രയെന്നറിയുന്നു.... ഏകാന്തതയുടെ നീറ്റല്‍ മനസ്സിനെ പുകയ്ക്കുന്നു... ഈ പുതുമഴ പാതി പെയ്തുതീരുകയാണ്! ഇലപ്പടര്‍കളില്‍ ഇളം കാറ്റ് തീരുന്നു. ഓരോ തുള്ളിയും നനച്ചുവളര്‍ത്തിയ നന്മയുടെ വിത്തുകള്‍ ഇനി മുളച്ചുയരുമോ? വാടിക്കരിയുമോ? ഈ പുതുമഴയെ ഇനിയും കാത്തിരിക്കുന്നു, നെഞ്ചു നിറയെ!


സമര്‍പ്പണം:
പാതിയിലസ്തമിച്ച ആത്മസുഹൃത്തിന്....
Share:

Friday, June 8, 2007

Cyclone Gonu യു എ ഇ യില്‍...






സൂചന : ചിത്രങ്ങളില്‍ മൌസമര്‍ത്തിയാല്‍ വലുതായിക്കാണാം.
നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ താഴെ കാണുന്ന 'Post a Comment' എന്ന ലിങ്കില്‍ ക്ലിക് ചെയ്ത് രേഖപ്പെടുത്തുക.

Share:

Tuesday, May 29, 2007

ആത്മ സൌഹൃദത്തിന്റെ സുഗന്ധം



ആത്മ സൌഹൃദത്തിന്റെ സുഗന്ധം



എന്റെ പ്രിയ ചങ്ങാതിക്ക്
എക്കാലത്തെയും എന്റെ ആത്മസുഹൃത്തിന്,

വേര്‍പാടിന്‍‌റ്റെ നീണ്‍‌ടകനവുകള്‍ക്കിടയില്‍ മറവിയുടെ മഹാമൌനങ്ങളിലേക്ക് ചേര്‍ത്തുവെച്ച സുഹൃത്തുക്കളുടെ പട്ടികയില്‍ ഞാനും പെട്ടുപോയൊ? ബന്ധങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വിള്ളലും വിങ്ങലുമുണ്‍‌ടാക്കുന്ന വിരഹം നമുക്കിടയിലും അകലങ്ങളുണ്‍‌ടാക്കിയോ? എത്ര ഹൃദയാകര്‍ഷകമായിരുന്നു നമ്മുടെ ആ ചങ്ങാത്തം!
തങ്കവും വൈഢൂര്യവും പോലെ പ്രകാശിച്ചിരുന്ന ആ സ്നേഹം എന്നാണിനി തിരിച്ചുകിട്ടുക? ഒരിക്കലും തിരിച്ചുകിട്ടില്ലെന്നെനിക്കറിയാം. തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതയാത്രയില്‍ നമുക്കൊന്നും ബന്ധങ്ങള്‍ പുതുക്കാന്‍ പോലും സമയമില്ലാതായി, അല്ലേ?
ഇതൊന്നും നമ്മള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരിക്കലും പിരിയരുതേ എന്നായിരുന്നു നമ്മുടെ പ്രാര്‍ഥന. പിരിയില്ലെന്ന് നമ്മള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു, വിശ്വസിച്ചു.
പക്ഷേ...
അനിവാര്യമായ വിധിക്ക് നമ്മളും കീഴ്പ്പെട്ടു. എന്‍‌റ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചങ്ങാതീ, ബന്ധങ്ങളെല്ലാം വേനല്‍മഴപോലെയാണ്. എപ്പോഴാണ് പെയ്തുവീഴുകയെന്നോ എപ്പോഴാണ് തിരിച്ചു പോവുക എന്നോ നിശ്ചയമില്ലാത്ത മഴത്തുള്ളികള്‍ പോലെ. അല്ലേ, നിനക്കും അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ലേ?
ഓരോ രാവിലും ഓരോ പകലിലും തീരാത്ത ഓര്‍മ്മയായൊഴുകുന്നമാസ്മരികാനുഭവമായി, ഹൃദ്സ്പന്ദിക്കുന്ന സ്നേഹോഷ്മളമായ സുഖമുള്ള ഓര്‍മ്മയായ് നീ എനിക്കുണ്‍‌ടാവണമെന്ന് ഞാനെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മോഹിക്കുന്നു.
എന്‍‌റ്റെ സുഖങ്ങളില്‍ ഊഷ്മളമായ ശീതക്കാറ്റായ്, എന്‍‌റ്റെ ദുഃഖങ്ങളില്‍ സമാശ്വാസത്തിന്‍‌റ്റെ തണല്‍മുകിലായി നീയുണ്‍‌ടാവണം. സൌഹൃദങ്ങള്‍ക്ക് തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട ഇക്കാലത്ത് എന്‍‌റ്റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ വെറും വിചാരങ്ങള്‍ മാത്രമാണെന്നെനിക്കറിയാം.
എന്നെ, ഈ ചങ്ങാതിയെ നീ മറവിയിലേക്ക് തള്ളിയോ? അങ്ങനെയാവരുതേ എന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിന്‍‌റ്റെ വിവരങ്ങള്‍ എന്നെ അറിയിക്കണം. ജീവിത്യാത്രയില്‍ വീണ്‍‌ടും‌ കാണാനും ഒന്നിച്ചു കഴിയാനും....
എല്ലാം പഴയതുപോലെ പങ്കുവെക്കാനും അവസരങ്ങളുണ്‍‌ടാകുമോ? ഉണ്‍‌ടാകാന്‍ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം, പ്രാര്‍ഥിക്കാം.




നിറഞ്ഞമനസ്സോടെ,
നിന്‍‌റ്റെ ആ പഴയ ചങ്ങാതി.





ഈ കത്ത് ഒരു പഴയ രീതിയാണ്. ബന്ധങ്ങളുടെ പുതിയ കമ്പോളനിലവാരമനുസരിച്ച് വളരെ പഴഞ്ചനാണിത്. ഭ്രാന്തമായൊരു മനസ്സിന്‍‌റ്റെ വൃഥാവിചാരങ്ങള്‍. ഹൃദയമലിഞ്ഞ ആത്മസൌഹൃദങ്ങള്‍ കാലഹരണം ചെയ്ത പുതിയ കാലത്ത് ഇത്തരം മൃദുവിചാരങ്ങളെല്ലാം എടുക്കാത്തനാണയങ്ങളാണ്. ചില്ലലമാരയിലിട്ട് സൂക്ഷിക്കാന്‍ മാത്രം കൊള്ളുന്ന പുരാതന മോഹങ്ങള്‍! ഫാസ്റ്റ്ഫുഡും ഇന്‍സ്റ്റന്റ് ലൈഫും ശീലമാക്കിയ നമ്മുടെ കാലത്ത് സൌഹൃദങ്ങളുടെ വേദനയോ ബന്ധങ്ങളുടെ രുചിയോ ആര്‍ക്കും പഥ്യമല്ല.
മനസ്സിലെ മൃദുമോഹങ്ങള്‍ നോട്ട്‌ബുക്കിന്‍‌റ്റെ നിറമില്ലാത്ത പേജിലേക്ക് ചേര്‍ത്തെഴുതി തുരുമ്പെടുത്ത തപാല്‍‌പെട്ടിയില്‍‌ സൂക്ഷിച്ച്, ആത്മബന്ധത്തിന് നിറം‌ കൂട്ടിയിരുന്ന ആ സുന്ദരകാലം‌ എത്ര രസമായിരുന്നു. കത്ത് കിട്ടിയോ, ഇല്ലേ എന്ന ആധിയോടെ, മറുപടിക്കായുള്ള നീണ്‍‌ട ഓര്‍‌ത്തിരുപ്പ്!! പോസ്റ്റുമാന്‍‌റ്റെ നീളന്‍കുട കാത്തിരുന്ന ദിനങ്ങള്‍‌!!!
ഒന്നും‌ പറഞ്ഞതില്ലെന്നുമെന്‍‌
കൈത്തലം‌
ഒന്നുപതുക്കെ പിടിച്ചമര്‍‌ത്തി-ക്ഷണം‌
നിന്നതല്ലാതെ,
മുഖം‌ തെല്ലുയര്‍‌ത്തിയെന്‍‌
കണ്‍‌കളിലേക്കൊന്ന്
നോക്കിയതല്ലാതെ,
കന്നിവെയിലില്‍‌ നീന്തിയെത്തുന്ന
കാറ്റുപോല്‍‌
ശീതോഷ്ണമാര്‍‌ന്ന നിന്‍‌
ദീര്‍‌ഘനിശ്വാസങ്ങള്‍‌
എന്നെ വലം‌ വെച്ചു പോയതല്ലാതെ
ഒന്നും‌ പറഞ്ഞതില്ലൊന്നും‌.
കാണ്‍‌മതെന്നിനിയെന്നു
ചോദിക്കാനുമാകാതെ
ഒന്നും‌ പറയാതെ, ഒന്നും‌ പറയാതെ...
സ്നേഹസൌഹൃദങ്ങളുടെ മണവും‌ നിറവും‌ തുളുമ്പുന്ന എന്‍‌ മോഹനന്‍‌റ്റെ ‘ഒരിക്കല്‍‌’ എന്ന നോവല്‍‌ ആരം‌ഭിക്കുന്നത് ഓ എന്‍‌ വി യുടെ ഈ വരികള്‍‌ ഉദ്ധരിച്ചാണ്. മൌനവാചാലതയുടെ ആന്തോളനമാണീ വരികള്‍‌. ചങ്ങാത്തത്തിനുമേല്‍‌ കരിമ്പടമായി വന്നുവീഴുന്ന വേര്‍‌പാടിന്‍‌ വേനലിനെ അത്രമേല്‍‌ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്‍‌ട് ഈ വരികള്‍‌.
എന്‍ മോഹനന്‍‌റ്റെ ‘നുണ വെറും നുണ’ എന്ന ചെറുകഥ ഏറെ മനോഹരമാണ്. കുട്ടികളാകുമ്പോള്‍‌ അയല്‍‌ പക്കക്കാരായ ആണ്‍‌കുട്ടിക്കും‌ പെണ്‍‌കുട്ടിക്കും‌ ഊഞ്ഞാലാടി കളിക്കാമായിരുന്നു. മണ്ണുകൊണ്‍‌ട് ചോറും‌ കറിയും‌ വെച്ച് അച്ഛനും‌ അമ്മയുമാകാമായിരുന്നു. ഒന്നിച്ചു പഠിക്കാനും‌ ഒന്നിച്ചു കളിക്കാനും‌ കഴിയുമായിരുന്നു. വലുപ്പം‌ കൂടും‌തോറും‌ അവര്‍‌ക്കിടയില്‍‌ അറിയാതെ അകലവും‌ കൂടി. “എന്തിനാണുനമ്മള്‍‌ വലിയവരായത്?” എന്ന് ഒരുവേള കഥാകാരന്‍‌ ആ കൂട്ടുകാരിയോട് ചോദിക്കുന്നുണ്‍‌ട്.
ചെറിയ ചെറിയ വേദനകള്‍‌ നല്ല സൌഹൃദങ്ങളുടെ അടയാളമാണ്. പുതിയ തലമുറക്ക് ആവശ്യമില്ലാത്തത് ഈ വേദനയാണ്. എല്ലാം ആര്‍‌ഭാടം‌ നിറഞ്ഞ ആഘോഷമാക്കി മാറ്റാനാണ് അവര്‍‌ക്കു പ്രിയം‌. പിന്നെയെവിടെ വേദനയുണ്‍‌ടാക്കുന്ന ആ വിസ്മയബന്ധങ്ങള്‍‌?
അട്ടിയായി കൂട്ടിവെച്ച പുസ്തകങ്ങള്‍‌ക്കു നടുവില്‍‌ കണ്ണും‌ കാതും‌ കനപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പുതിയ വീടുകളിലെ മക്കള്‍‌ക്ക് സ്നേഹമെന്ന വാക്കുപോലും‌ പരിചയം‌ കാണില്ല. ബേബി ഫുഡ് നിറച്ച അവരുടെ മനസ്സില്‍‌ പരിചയങ്ങള്‍ക്ക് ഇടമുണ്‍‌ടാകണമെന്നില്ല, മണ്ണുതട്ടാത്ത അവരുടെ ശരീരത്തില്‍‌. കാറ്റും‌ വെളിച്ചവുമേല്‍‌ക്കാതെയുള്ള ജീവിതമാണ് അവര്‍‌ക്ക്‌ പരിചയം‌. അതാണവരുടെ പുസ്തകവും‌. മണ്ണിലും‌ ചെളിയിലും‌ ജീവിതം‌ പഠിച്ച്, മരക്കൊമ്പത്താടിയും മാഞ്‌ചാടിച്ചുവട്ടില്‍‌ ഓടിയും‌ മാവിന്‍‌ തോപ്പില്‍‌ മത്സരിച്ചു നടന്നും‌ ജീവിച്ചവര്‍‌ക്ക് മരണം‌ വരെ മങ്ങാത്ത ഓര്‍‌മ്മയായിരിക്കും‌ അവയൊക്കെ. ‘ഒരു കൊച്ചു കാറ്റേറ്റ് വീണ തേന്‍‌ മാമ്പഴം‌ ഒരുമിച്ചു പങ്കിട്ട കാലം‌ / ഒരുമിച്ച് പങ്കിട്ട ബാല്യകാലം’ എന്ന കവി വചനത്തില്‍‌ ആ പഴയ ഓര്‍‌മയാണ് പച്ചമാങ്ങപോലെ പുളിക്കുന്നത്.
കുട്ടിക്കാലത്തെ സൌഹൃദങ്ങളുടെ പ്രത്യേകത, സൌഹൃദത്തെക്കുറിച്ചോ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചോ യാതൊന്നും‌ അറിയാതെയാണ് ആ സൌഹൃദങ്ങള്‍‌ രൂപപ്പെടുന്നതെന്നാണ്. വര്‍‌ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷമുള്ള ഓര്‍‌മയില്‍‌ അത് ആനന്ദം‌ നിറയ്ക്കുമെന്നുമാത്രം‌. എന്നാല്‍‌ കൌമാര-യൌവന കാലങ്ങളിലെ സൌഹൃദങ്ങളങ്ങിനെയല്ല. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യവും‌ ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധവും‌ രൂപപ്പെട്ടുതുടങ്ങുന്ന കാലമായതിനാല്‍‌ അക്കാലത്ത് വന്നുകൂടുന്ന സൌഹൃദങ്ങള്‍‌ ഏറെക്കുറെയൊക്കെ ഗൌരവം‌ നിറഞ്ഞതായിത്തീരുന്നു. വേര്‍‌പാട്, താങ്ങാനാവാത്ത വിഷാദമായിത്തീരുന്നതും‌ ആ സൌഹൃദങ്ങള്‍‌ക്കു തന്നെയാണ്. പ്രണയം‌ ഈ അര്‍‌ഥത്തിലാണ് നാം‌ കാണേണ്‍‌ടത്. വ്യക്തിയെ അധര്‍‌മത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതെല്ലാം‌ തിന്‍‌മയാണ്. അത്, ചെറിയ ഒരു വിചാരമായിരുന്നാലും‌‌, കാഴ്ചയായിരുന്നാലും‌, കേള്‍‌വിയായിരുന്നാലും‌, പ്രണയമായിരുന്നാലും‌.
ഹൃദയമലിഞ്ഞ ആത്മസൌഹൃദങ്ങളെ തിരിച്ചുപിടിക്കാന്‍‌ സാധിക്കുമോ നമുക്ക്? അങ്ങനെയെങ്കില്‍‌ മനസ്സില്‍‌ എന്നും‌ ആഘോഷമായിരിക്കും. ഓര്‍‌ക്കാനും‌ ഓമനിക്കാനും‌ കുറേ നല്ലമുഖങ്ങളുണ്‍‌ടാവുക എന്നത് വലിയ ഭാഗ്യമാണ്. ആ ഭാഗ്യം‌ നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്‍‌ടിരിക്കുന്നവരാണ് നമ്മള്‍‌. മനസ്സ് മനസ്സോട് ചേര്‍‌ത്ത് ഉള്‍‌പുളകമായി സ്പന്ദിക്കുന്ന സനാതന സൌഹൃദങ്ങള്‍‌ വീണ്‍‌ടെടുക്കാന്‍‌ നമുക്ക് സാധിക്കട്ടെ. തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍‌ ഒറ്റപ്പെട്ടുകൊണ്‍‌ടിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ മനസ്സിന് കുളിരുകോരിയിടുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളിയായ്, മഴക്കാലമായ്, മായാത്ത മനോഗതമായ്, സുഖശീതളമായ വസന്തകാലമായ് ആ സ്നേഹബന്ധങ്ങള്‍‌ നിറയും‌, തീര്‍‌ച്ച.
“കിയ സൈര്‍‌ ഹം‌നേ ഗുല്‍‌സാര്‍‌-ഏ ദിനിയാ
ഗുല്‍-ഏ-ദോസ്തീ മേ അജബ് രം‌ഗ്-ഓ-ബൂഹൈ”

ഈ ഭൂമിയിലെ മലര്‍‌വാടികളില്‍‌ കൂടി ഞാന്‍‌ ഒരുപാട് സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്‍‌ട്. സൌഹൃദമാകുന്ന പുഷ്പത്തിന്‍‌റ്റെ നിറവും‌ സുഗന്ധവും‌ എത്ര അതുല്യം‌! (ഖാജാ മീര്‍‌ദര്‍‌ദ്)
Share:

Wednesday, May 23, 2007

മൂന്ന് കുറുങ്കവിതകള്‍

1. പ്രണയം
പ്രണയമായിരുന്നെനിക്ക്....
പറയാതെ....,
ഒരിക്കലും പറയാതെവെച്ച
ഒരു ചുവന്ന മറുക്,
ഒരുനാള്‍...
ഒരു പകലായ് പരിണമിക്കുംവരെ,
പ്രണയമായിരുന്നെനിക്കവളോട്...
അനിര്‍വ്വചനീയ പ്രണയം....!!




***************************************************




2. സഹയാത്രികന്‍
ഇനി ദൈവം സ്വന്തം നാട്ടില്‍
സായാഹ്നസവാരിക്കിറങ്ങുമെങ്കില്‍,
ഞാനായിരിക്കും സഹയാത്രികന്‍...
കഴിഞ്ഞ അവധിക്കാലമത്രയും
കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷായിരുന്നിരിക്കണം
ദൈവത്തിനു കൂട്ടുനടന്നത്...!


***************************************************






3. ചിരി


അര്‍ദ്ധവാര്‍ഷിക പരീക്ഷാദിനം
എഴുത്താണിക്കടിയിലെ പല്ലടയാളം കണ്‍ട്,
പാതിചിരിച്ച വേലായുധന്‍മാഷ്
പല പരീക്ഷണങ്ങളും കഴിഞ്ഞ്
ചുടുചായക്ക് പണംതരുമ്പോള്‍...
പണ്‍ടത്തെ ചിരി മുഴുവനാക്കി...!!




***************************************************





Share:

Tuesday, May 22, 2007

തലേന്ന്...

തലേന്ന്...

ഒരു വേനല്‍ത്തലേന്ന് ആകാശത്തിന്നടിയില്‍
പിറന്നിടം കൈവിടാനാകാതെ,
കടിച്ചുതൂങ്ങിക്കിടന്നു ഒരു മഴക്കാലത്തിലെ
ഒടുവിലത്തെ മഴത്തുള്ളി...
അതു ഞാനെടുത്തു...
അതിനി എന്റെ ഹൃദയത്തിന്നടിയില്‍

ഒരു പുതുമഴയോളം തിളങ്ങിത്തൂങ്ങും...

ഒരു കാലവര്‍ഷത്തലേന്ന് കരിയോലപ്പഴുതിലൂടെ,
കരിപിടിച്ച അടുക്കളച്ചുവരില്‍ മായാന്‍ മടിച്ചു കിടന്നു.
ഒരു വേനലിലെ ഒടുവിലത്തെ വെയില്‍ത്തുള്ളി...
അതും ഞാനെടുത്തു...
അതെന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചാണകക്കോലായില്‍
ഇനിയൊരു വേനലോളം ചിമ്മിനിയാകും

ഒരു കലാപത്തലേന്ന് കടത്തിണ്ണയിലൊന്നില്‍
കനവുകവര്‍ന്നൊരമ്മയുടെ മുലനുകര്‍ന്നുകിടന്നു
കറുത്തുമെലിഞ്ഞ ഒരിന്ദ്രയത്തുള്ളി...
എനിക്കെടുക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല...

അതിനിയെന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ കിടപ്പറയില്‍
ഒരു വലിയ നിലവിളിയായ്
എന്നുമെന്നെ കാത്തുകിടക്കും...
Share:

Tuesday, May 15, 2007

കനല്‍ പെയ്യുന്ന മരുഭൂമിയില്‍ നിന്ന്...

കനല്‍ പെയ്യുന്ന മരുഭൂമിയില്‍
നിന്ന്...




സുഹൃത്തുക്കളെ...

ആസന്നമായ ഒരു മടക്കയാത്രയുടെ വിമ്മിട്ടത്തിലും ബേജാറിലുമാണ് ഗള്‍ഫുകാരന്റെ മനസിപ്പോള്‍. തിമര്‍ത്ത് പെയ്യുന്നൊരു പെരുമഴക്കാലത്തില്‍ ഉള്ളും മനവ്വും തണുപ്പിക്കാന്‍ കഴിയാതെ, കാത്തിരിപ്പിന്റെ സഹാറയില്‍ അവനെത്ര ദൂരം താണ്ടാനാവും?

ഒരായുസ്സിന്റെ നീളം മുഴുവനും പ്രവാസകാലത്തില്‍ ഉണ്ടുറങ്ങിയിട്ടും, ഒരു കൂരയോ, മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതമോ കെട്ടിപ്പടുക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഹതഭാഗ്യരാണ് കണക്കെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാലേറെയും...

എന്നെങ്കിലും കണ്ടെത്തുമെന്ന് വൃഥാ മോഹിക്കുന്ന ഒരു മരുപ്പച്ചയുടെ തണലും, തെളിനീരുമന്വേഷിച്ച്, മരുക്കാറ്റടിക്കുന്ന ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോള്‍, ഗള്‍ഫുകാരനോര്‍ക്കാന്‍, ഓമനിക്കാന്‍ ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ മൃദുസ്പര്‍ശമില്ല.

കുടുംബത്തിന്റെ മണ്‍ചെരാതായി മാറുവാനുള്ള പരക്കം പാച്ചിലിന്നിടയില്‍ സ്നിഗ്ധ വികാരങ്ങള്‍ക്കും, പൂവിട്ടു തളിര്‍ക്കുന്ന ഓര്‍മക്കീറുകള്‍ക്കുമെന്ത് പ്രസക്തി?

അവസ്ഥകള്‍, മുമ്പത്തെപ്പോലെ ആയാസകരമല്ല. തൊഴില്‍ സാധ്യതകളും, സ്പോണ്‍സറുടെ കീഴിലല്ലാതെ എവിടെയും തൊഴിലെടുക്കാമെന്ന അവസ്ഥയും മാറിക്കഴിഞ്ഞു. വര്‍ഷം തോറും യൂണിവേഴ്സിറ്റികളില്‍ നിന്നുമിറങ്ങുന്ന സ്വദേശീ യൂവതീ-യുവാക്കള്‍ക്ക് ജോലി നല്‍കേണ്ട കടമയും ബാധ്യതയും അതാത് ഗവണ്മെന്റുകള്‍ക്കുണ്ട്. തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞുവരുന്നത് അനാരോഗ്യകരമായ മത്സരങ്ങള്‍ക്ക് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഘട്ടം ഘട്ടമായി നടപ്പിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വദേശീവത്കരണം, പിടിചുനില്‍ക്കാനുള്ള അവസാന കച്ചിത്തുരുമ്പും, പ്രവാസികള്‍ക്ക് നഷ്ടമാക്കുന്നു. ആയിരക്കണക്കിനു കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് അടുപ്പെരിയാനുള്ള എണ്ണയാകുന്ന, അറേബ്യന്‍ മണ്ണിന്റെ കനിവും, ദയയും നിലച്ചുപോയാല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സാമൂഹിക പ്രത്യാകാതങ്ങള്‍ ഏറെയാണ്. ഗള്‍ഫ് മണ്ണിലെ കുടിയൊഴിപ്പിക്കല്‍, പ്രവാസീകുടുംബങ്ങളില്‍ ആശങ്കകളുടെ കരിനിഴല്‍ വീഴ്ത്താന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ഏറെയായി. ഗള്‍ഫ് എന്നത്, നമ്മുടെ നാടിന്റെയും, ഗവണ്മെന്റിന്റെയും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത സാമ്പത്തിക സ്സ്രോതസ്സാണ്.
സുഹൃത്തുക്കളെ,
അമ്പിളിമാഞ്ഞ ആകാശം, ഇരുട്ട് പുതച്ചുതുടങ്ങുകയാണ്... അറബിക്കടല്‍ കടന്ന് തിരിച്ചുപോവുന്ന ഓരോ ആകാശക്കപ്പലുകളിലും, കൈപ്പിടി നഷ്ടപ്പെട്ട് കണ്ണീരോടെ മടങ്ങുന്ന ഒരുപാട് പേരുണ്ട്. കുടുംബത്തെയോര്‍ത്ത് വ്യാകുലപ്പെടുന്ന അവരുടെ മനസ്സിന്റെ തിരതള്ളിച്ച, വിമാനത്തിന്നിരമ്പലില്‍ മുങ്ങിപ്പോയേക്കാം. എന്നാല്‍... വിസ ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്ത് തിരിച്ചുവരുന്ന ഭര്‍ത്താവിനെ, പിതാവിനെ, മകനെ, മകളെ സ്വീകരിക്കാന്‍ വിമാനത്താവളത്തിലെത്തുന്ന സ്വന്തക്കാരുടെ മുഖത്തെ മ്ളാനത ആര്‍ക്കാണ്‍ മായ്ച്ചുകളയാനാവുക..? പെയ്യാന്‍ പാകത്തില്‍ മൂടിക്കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവരുടെ മുഖങ്ങളിലെ മേഘക്കീറുകള്‍..., അശാന്തി നിറഞ്ഞൊരു ഭാവിയെയാണ്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ഗള്‍ഫിന്റെ പോരിശയെക്കുറിച്ച് അത്തറുമണക്കുന്ന പാട്ടുകള്‍ അലയടിപ്പിക്കുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ഗള്‍ഫ് ഭാര്യയുടെ വിരഹത്തിന്‍ വിതുമ്പലും തോതുമളക്കുന്ന കത്തുപാട്ടുകളുടെ തരംഗവും ഓര്‍മകളിലേക്ക് മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ഗള്‍ഫ് ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാര്‍ക്ക് കച്ചവടമൂല്യമുണ്ടായിരുന്ന നാളുകളും ഇനി ഓര്‍മയില്‍ മാത്രം. യഥാര്‍ഥ്യത്തിന്റെ പുതിയ കാലത്തില്‍ പ്രവാസിയും, പ്രവാസവും ഒരു കഥകളും വിരചിക്കുന്നില്ല. കത്തിത്തീരുന്ന മെഴുകുതിരികളായി, കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവനായി ത്യാഗത്തിന്റെ മൂര്‍ത്തീഭാവമായി ചിത്രീകരിച്ചിരുന്ന, പഴയ പരിവേഷവും ഗള്‍ഫുകാരനിന്നില്ല.
ഗള്‍ഫുകാരന്റെ ത്യാഗം, നിയതമായ ഒരു നിയോഗമായി മാറുകയാണ്. ആര്‍ക്കും, ആരോടും പ്രതിബദ്ധതയില്ലാത്ത പുതിയകാലത്തില്‍, പാര്‍ശ്വവത്കരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാസികള്‍ ഒരു വെറും ചോദ്യം പോലും ഉണര്‍ത്തുന്നുമില്ല. ദിനരാത്രങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകുന്ന വെറുമൊരു ചാക്രിക ചലനം മാത്രമായൊതുങ്ങുന്ന പ്രവാസിയുടെ ജീവിതവും, എവിടെയും വിഷയീഭവിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ജി സി സി രാഷ്ട്രങ്ങളൊക്കെയും തന്നെ ധ്രുത ഗതിയിലുള്ള സ്വദേശീവല്കരണത്തിന്റെ പാതയിലാണ്. വിവിധ തൊഴില്‍ മേഖലകള്‍ പരീക്ഷണാര്‍ഥം ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ദേശസാല്‍ക്കരിക്കപെട്ടും കഴിഞ്ഞു. ഇത്തരം മേഖലകളില്‍ നിന്നും കൂട്ടത്തോടെ കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവര്‍ വഴിയാധാരമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്നല്ലെങ്കില്‍ നാളെ ഓരോ വിദേശിയുടെയും നിലനില്പ് അവതാളത്തിലാവുമെന്ന ബോധ്യം ഓരോരുത്തര്‍ക്കുമുണ്ട്.
ഉള്ളിലെ ഈ ഭയാശങ്കകള്‍ ഉണര്‍ത്തുന്ന കറുത്തപാടയോട് കൂടിയാണ്‌ പ്രവാസികളുടെ ഓരോ ദിനരാത്രങ്ങളും കടന്നു പോവുന്നതും.
35 (മുപ്പത്തിയന്‍ച്) ലക്ഷത്തോളം ജനങ്ങളില്‍ 26 (ഇരുപത്തിയാറ്‌) ലക്ഷത്തോളം പ്രവാസികളെ ദയാവായ്പ്പോടെ സ്വീകരിച്ച ഈ യു. എ. ഇ. യിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ മലയാളീ പ്രവാസികളുടെ ജീവിതം നോക്കിക്കാണുകയാണ്, ഞാന്‍ ... പ്രവാസികളും പ്രവാസവും ഏത് മേഖലയിലും ഒരേചിന്തയും പ്രശ്നങ്ങളുമാണുണര്‍ത്തുന്നത് എന്നതിനാല്‍ അറേബ്യന്‍ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഏതു രാജ്യത്തിലെ പ്രവാസികളുമായും ഇവരെ ബന്ധിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.
ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങള്‍ ആധുനിക രാഷ്ട്ര നിര്‍മിതിയുടെ മകുടോദാഹരണങ്ങളാണ്. വികസന സ്വപ്നങ്ങളെ താലോലിക്കുകയും ദീര്‍ഘദൃഷ്ടിയോടെ ഉണര്‍ന്നുപ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭരണകര്‍ത്താക്കള്‍. നാടിന്റെ വളര്‍ച്ചയോടൊപ്പം പൌരന്മാരുടെ അവകാശ സംരക്ഷണവും, അതീവ ജാഗ്രതയോടെ നോക്കിക്കാണുന്നതില്‍ ബദ്ധശ്രദ്ധരാണവര്‍. അതുകൊണ്ടാകാം, തൊഴില്‍ മേഖലയിലെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ പരിഹരിക്കാനുള്ള സത്വര നടപടികള്‍ കൈക്കൊള്ളുന്നതും.
മാറുന്ന ലോകത്തോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാത്രമെ, അവസരങ്ങളുള്ളൂ. ഐ ടി യുഗത്തിന്റെ സാധ്യതകള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്താനുള്ള മാത്സര്യം അതുകോണ്ടുതന്നെയാണ്.
ഗള്‍ഫുകാരന്റെ മാനസിക പിരിമുറുക്കം, തൊഴില്‍ മേഖലകളിലെ അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ പരിണിത ഫലമാണ്.
നഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍, നഷ്ടപ്പെടുത്തിയവര്‍, തുഴഞ്ഞ് തുഴഞ്ഞ് ശക്തി ക്ഷയിച്ചവര്‍, കരിവേപ്പിലപോലെ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടവര്‍, അപ്പൂപ്പന്‍ താടിപോലെ നിയത്രണമില്ലാതെ പറന്നു പൊങ്ങിയവര്‍....
കണ്ടുമുട്ടിയവരില്‍, അങ്ങിനെ ഒരുപാട് മുഖങ്ങള്‍....
അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ കിനിഞ്ഞ വികാരം പങ്കുവെക്കുമ്പോള്‍, പല ചോദ്യങ്ങളുടെയും വ്യര്‍ഥതയറിയുന്നു....
വര്‍ഷങ്ങളായി, മരുഭൂമിയില്‍ പ്രവാസ ജീവിതം നയിച്ചുവരുന്ന ഒരാള്‍, കാലക്രമേണ ഒരൊട്ടകമായി പരിണമിക്കുന്ന ഒരു കാര്‍ട്ടൂണ്‍ ചിത്രം, ഈയിടെ കാണാനിടയായി. അതിലെ തമാശയുടെ അളവില്‍ രസിച്ചിരിക്കെ, മുമ്പിലെ കണ്ണാടിയില്‍ വെറുതെയൊന്ന് പാളിനോക്കി....
വലിയ ചെവികളും, നീളന്‍ മുഖവുമായി ഞാനും ഒരൊട്ടകമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു!!
പ്രവാസിയായി കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങളുടെ, കണക്കെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ് അന്തിച്ചു നില്‍ക്കെ; കണ്ണാടി, ഒരു തമാശ കണ്ടിട്ടെന്നപോലെ ആര്‍ത്താര്‍ത്തു ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി...
----------------------------തുടരാന്‍ സാധ്യത!
Share:

Saturday, April 28, 2007

മഴ പ്രതീക്ഷയാണ്‌....!!!

മഴ പ്രതീക്ഷയാണ്‌....!!!

ഇവിടെ...,
തളിരണിയുന്ന കനവുകളിലൂടെയൂര്‍ന്നിറങ്ങുന്നത്‌
മഴത്തുള്ളികളല്ല... മറിച്ച്‌...,
രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളില്‍ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന
എന്റെ ഗ്രിഹാതുരത്വത്തിന്റെ പൊട്ടിയ കണ്ണികളാണ്‌.
എനിക്കന്ന്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന
എന്റെ മണ്ണിന്റെ ഓര്‍മച്ചങ്ങലയുടെ കണ്ണികള്‍....
അവിടെ...,
തളിരണിയാന്‍ വെമ്പുന്ന കനവുകളിലൂടൂര്‍ന്നിറങ്ങുന്നത്‌
മഴത്തുള്ളികളല്ല... മറിച്ച്‌...,
മറ്റൊരു രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളില്‍ വീശിയടിച്ച കൊടുങ്കാറ്റില്‍
തകര്‍ന്നടിഞ്ഞ മേല്‍ക്കൂരയില്ലാത്ത വീടിനകത്ത്‌
കണ്ണീരുപോലും അന്യമാവുന്ന നിലവിളികള്‍ക്കൊടുക്കത്തെ
തേങ്ങലുകളും നെടുവീര്‍പ്പുകളും ചേര്‍ന്ന നാശത്തിന്റെ താളാത്മകതയാണ്‌.
ഇവിടെ...,
മഴ അരിച്ചെത്തുന്നത്‌
എന്റെ പ്രതീക്ഷകളിലേക്കാണ്‌.
വഴിവക്കില്‍ വല്ലപ്പോഴും തെളിയുന്ന നനഞ്ഞ പച്ചപ്പിലൂടെ...
എന്തൊക്കയൊ ഓര്‍മിപ്പിച്ച്‌കൊണ്ടെന്റെ
ചില്ലുജാലകത്തിനപ്പുറത്ത്‌ തെളിയുന്ന നേര്‍ത്ത നീര്‍ച്ചാലുകളിലൂടെ
പുതുമഴയുടെ മണം പോലെ....
അതെ.. ഇവിടെ മഴ പ്രതീക്ഷയാണ്‌...
അവിടെ...,
മഴ കടകള്‍ പുഴക്കിയെറിഞ്ഞെത്തുന്നതും
പ്രതീക്ഷകളിലേക്കാണ്‌...
നാശത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കുകള്‍ നേര്‍ത്തില്ലാതാവുമ്പോള്
‍തെളിഞ്ഞു വരുന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ കൈവഴികളിലൂടെ.
ഒരു രാത്രിമഴ പോലെ.
അതെ മഴ പ്രതീക്ഷയാണ്‌..
അങ്ങനെ തന്നെയാവട്ടെ....
യാഥാര്‍ത്യമാവുന്ന പ്രതീക്ഷകള്‍....
മഴ പ്രതീക്ഷയാണ്‌....!!!

Share:

Friday, March 2, 2007

യാത്രാമൊഴി...


യാത്രാമൊഴി...

എസ്‌.ജാനകിയും

പി.ഭാസ്കരനും തമ്മില്‍

അനേകമനേകം

പാട്ടുകള്‍ക്ക്‌

ജീവന്‍ നല്‍കിയതിന്റെ

ആത്മബന്ധമുണ്ട്‌...

മറവി ബാധിച്ച്‌

നിസ്സഹായനായൈരുന്ന

അദ്ദേഹത്തെ കാണുവാന്‍

അവസാനമായി ജാനകി

ചെന്നപ്പോള്‍

തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല...

ജാനകി ദുഖത്തോടെ

ഇരിക്കുമ്പോള്‍

ആരോ പറഞ്ഞു

'ഒന്നു പാടി നോക്കു

മുഖം മറന്നാലും ആ ശബ്ദം

മറക്കാനാവുമോ?'

ജാനകി പാടി...

'തളിരിട്ട കിനാക്കള്‍

തന്‍ താമര മാല വാങ്ങാന്‍

വിളിച്ചിട്ടും വരുന്നില്ലെന്‍

വിരുന്നുകാരി...'


പല്ലവി കഴിയുമ്പോള്‍

മുതല്‍ മാഷ്‌

എഴുന്നേറ്റിരുന്ന്

ആസ്വദിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി...


ജാനകി ആ സ്നേഹിതനു

വേണ്ടി വീണ്ടും വീണ്ടും

പാടി...


'ഒരു കൊചു സ്വപ്നത്തിന്‍

ചിറകുമായി അവിടുത്തെ.."


'കേശാദിപാദം തൊഴുന്നേന്‍..'


ഓരോ പദവും

പാടിക്കഴിയുമ്പോള്‍

മാസ്റ്റര്‍ അതില്‍ ലയിച്ചങ്ങനെ

ഇരുന്നു..


ജാനകിക്കു

സന്തോഷമായി...

തിരിച്ച്‌ പോരവേ

ജാനകിയുടെ

നേര്‍ക്ക്‌ കൈ കൂപ്പി

നിഷ്കളങ്കമായ

ചിരിയോടെ അദ്ദേഹംചോദിച്ചു:

"ഇതൊക്കെ

ആരുടെ പാട്ടുകളാ?ഇനിയും വന്ന്

പാടിത്തരണം..'

ജാനകി നിശ്ശബ്ദയായിനിന്നു...



____________________രവി മേനോന്‍, മാത്യുഭൂമി

*******************************************************
Share:

Thursday, February 8, 2007

കലാപത്തിന്റെ മാറില്‍ -[കവിത]-


കലാപത്തിന്റെ മാറില്‍...


നഖക്ഷതമേറ്റ മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം

ചോരക്കറ പുരണ്ട ഇലകളെ കരിച്ചു

വെടിമരുന്നിന്റെ മണമുള്ള കാറ്റ്

ജീവനുകള്‍ അപഹരിച്ചു

രാവിന്റെ മറവില്‍ വര്‍ഗീയത പിച്ചിച്ചീന്തിയ

ഹൃദയങ്ങള്‍.


ഇവിടെ ചോരമണക്കുന്നു

ഓരോ ക്യാന്‍വാസിലും തെളിയുന്ന

ചായങ്ങള്‍ക്ക്, എപ്പോഴും

ചുവന്ന നിറം

ചോരയുടെ ഗന്ധവും.

മടിക്കുത്തില്‍ ഒളിപ്പിച്ച വടിവാള്‍

അയല്‍വാസിയെ കൊല്ലാനുള്ളതാണ്.

സ്കൂള്‍ ബാഗില്‍ നിറച്ച ബോംബ്

സഹപാഠിയെ പാഠം പഠിപ്പിക്കാനുള്ളതാണ്.

കലാപത്തിന്റെ മാറില്‍,

വിലാപം തളര്‍ന്നുവീണു

ഇവിടെ പെയ്യുന്നമഴക്കും

കാറ്റിനും ഒഴുകുന്ന നദിക്കും

എല്ലാം ചുവന്ന നിറം

പക്ഷെ, വടിവാള്‍ ഒളിപ്പിച്ച

ഖദറിനുമാത്രം വെളുത്ത നിറം

ഇലകള്‍ കരിഞ്ഞ മരത്തെ-

കൊത്തിനോവിച്ചുകൊണ്ട് കാക്ക പറഞ്ഞു

ഇവിടെ ചോരയുടെ ഗന്ധം മാത്രം മതി,

ഇവിടെ എപ്പൊഴും ചോര മണക്കുന്നു.
******************************
******************************

By, Naajiya M (9th STD, G H S S Pullankode)

പുടവ കുടുംബ മാസിക,(February, 2007)

ആര്‍ എം റോഡ്, കോഴിക്കോട്

673 002
e-mail: pudavamagazine@yahoo.com
Share:

Sunday, February 4, 2007

KaLiVaaKkuKaL...


This Poem Writen by My Freind, Mehaboob Babu
no1malayali@gmail.com
Share:

Sunday, January 28, 2007

പാര്‍ട്ടി ദൈവങ്ങളും ആള്‍ദൈവങ്ങളും

ദൈവത്തില്‍ തന്നെ വിശ്വാസമില്ലാത്ത പാര്‍ട്ടിയാണ്‌. പക്ഷെ, പാര്‍ട്ടിയില്‍ ആള്‍ദൈവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിവരുന്നു. അതും പാര്‍ട്ടി അനുമതിയില്ലാതെ. ചോദ്യം ചെയ്യാതെ പറ്റില്ല. പുരോഗമനകലാസംഘം ബുദ്ധിജീവി ആ ചുമതലയാണ്‌ നിര്‍വഹിച്ചത്‌. ആള്‍ദൈവങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചുവിടുന്നതാരാണ്‌ ? ബൂര്‍ഷ്വാമാധ്യമങ്ങള്‍, അല്ലാതാര്‌. അതു കൊണ്ട്‌ ആള്‍ദൈവവധവും ബൂര്‍ഷ്വാമാധ്യമത്തില്‍ തന്നെ നിര്‍വഹിക്കേണ്ടി വന്നു. ആള്‍ദൈവത്തെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ബൂര്‍ഷ്വാമാധ്യമത്തില്‍ തന്നെ സഖാവ്‌ ആള്‍ദൈവവധം നിര്‍വഹിച്ചതെന്തിന്‌ എന്ന ്‌ ചിന്തിച്ച്‌ സഖാക്കള്‍ വശം കെടരുത്‌.ജനങ്ങളാണ്‌ ചരിത്രം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്‌ , ദൈവത്തെ സൃഷ്ടിച്ചതും അവര്‍ തന്നെ. സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കാം. എന്നാല്‍ പാര്‍ട്ടിനേതാക്കളെ പാര്‍ട്ടി ദൈവങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്ന പണി ജനങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കേണ്ട. അത്‌ പാര്‍ട്ടി തന്നെ ചെയ്തുകൊള്ളും, അതാണ്‌ അതിന്റെ രീതി. ലോകചരിത്രം എടുത്തുപരിശോധിച്ചു നോക്കൂ. ഉടനീളം അതാണ്‌ കാണുക. ലോകചരിത്രം എന്ന്‌ കേട്ടു പേടിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. റഷ്യന്‍ വിപ്ലവത്തോടെയേ ഗൗരവമുള്ള ലോകചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിന്‌ മുമ്പ്‌ മാര്‍ക്സ്‌, ഏംഗല്‍സ്‌ എന്നീ ദൈവങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും ശക്തി ചോരാത്ത ദൈവം മാര്‍ക്സ്‌ തന്നെ. പ്രവാചകന്മാര്‍ക്ക്‌ സ്വന്തം ഗ്രാമത്തില്‍ നില്‍ക്കക്കള്ളി കിട്ടില്ലെന്ന്‌ പറയാറുണ്ടല്ലോ. മാര്‍ക്സിന്റെ പ്രതിമയും വിഗ്രഹവും ഫോട്ടോയുമൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മനാടായ ജര്‍മനിയില്‍ കാണില്ല. എങ്കിലെന്ത്‌ ? കേരളത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ സകല ഓഫീസുകളിലും രക്തഹാരം ചാര്‍ത്തി , ചെമ്പരുത്തിപ്പൂ, കുന്തിരിക്കം എന്നിത്യാദികള്‍ നിവേദിച്ച്‌ വിഗ്രഹത്തെ വിഘ്നം കൂടാതെ പൂജിച്ചുവരുന്നുണ്ട്‌. ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഇത്‌ ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലെന്ന്‌ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. പണ്ടൊക്കെ അങ്ങനെയാണ്‌. മരിച്ച ശേഷമേ ദൈവമാക്കു. ഇപ്പോള്‍ ആ മര്യാദയുമില്ല. വാനോളം പുകഴ്ത്തി ചിലരയക്കുന്ന കത്തുകള്‍ക്ക്‌ താന്‍ മറുപടി തന്നെ അയക്കാറില്ലെന്നും അയച്ചാല്‍തന്നെ ശകാരമാണ്‌ അയക്കാറുള്ളതെന്നും സഖാവ്‌ മാര്‍ക്സ്‌ എഴുതിയത്‌ പുരോഗമനസാഹിത്യബുദ്ധിജീവി കെന്‍ കുഞ്ഞഹമ്മദ്‌ തന്റെ ആള്‍ദൈവവധം ആട്ടക്കഥയില്‍ ഉദ്ധരിച്ച്‌ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌. മാര്‍ക്സിന്റെ ഈ ഉദ്ധരണി മറ്റൊരു ചരിത്രപ്രധാനരേഖയിലും കാണാം. അത്‌ വേറൊരു ആള്‍ദൈവവധം ആട്ടക്കഥയാണ്‌. സ്റ്റാലില്‍ എന്നൊരു ആള്‍ദൈവമാണ്‌ ലെനിനെ പിന്തുടര്‍ന്ന്‌ സോവിയറ്റ്‌ യൂണിയന്റെ തലപ്പത്തുണ്ടായിരുന്നത്‌. മുപ്പതുവര്‍ഷത്തിലേറെക്കാലം സോവിയറ്റ്‌ യൂണിയനെ മുപ്പര്‍്‌ സ്വര്‍ഗമാക്കി. തത്ഭലമായി നേരിട്ട്‌ സ്വര്‍ഗം പൂകേണ്ടിവന്നവരുടെ എണ്ണത്തെ പറ്റി ചരിത്രകാരന്മാര്‍ക്കിടയില്‍ തര്‍ക്കമുണ്ട്്‌. അനേകലക്ഷങ്ങള്‍ മുതല്‍ കോടികള്‍ വരെ അത്‌ ഓരോരുത്തര്‍ ഇഷ്ടാനുസരണം കണക്കുകൂട്ടൂന്നുണ്ട്‌. സ്റ്റാലിന്‍ തന്നെ സ്വയം സ്വര്‍ഗം പൂകിയശേഷം സോവിയറ്റ്‌ തലപ്പത്തെത്തിയ ക്രൂഷ്ചേവ്‌ പാര്‍ട്ടി കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച രഹസ്യറിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ സ്റ്റാലിന്റെ ഭരണകാലത്തെ അക്രമങ്ങള്‍ നിരത്തിവെക്കുകയുണ്ടായി. സ്റ്റാലിന്‍ ആള്‍ദൈവമായിരുന്നില്ല, മുട്ടന്‍ ആള്‍പിശാചായിരുന്നു എന്ന്‌ സ്ഥാപിക്കുന്നതായിരുന്നു റിപ്പോര്‍ട്ട്‌. ആ റിപ്പോര്‍ട്ടിലാണ്‌ മാര്‍ക്സിസ മതസ്ഥാപകനായ കാള്‍ മാര്‍ക്സിന്റെ നടേ പറഞ്ഞ ഉദ്ധരണിയുള്ളത്‌. മാര്‍ക്സിനെ അധികം ആശ്രയിച്ചു കൂടാ. 'ദൈവമേ ഞാന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റാണ്‌ , ഞാനൊരു മാര്‍്ക്സിസ്റ്റ്‌ അല്ലേ അല്ല ' എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതായി വര്‍ഗശത്രുക്കള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്്‌. ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്‌ ദൈവമാകാന്‍ അങ്ങേര്‌ കൂട്ടാക്കിയിരുന്നില്ല എന്നേ അതിനര്‍ത്ഥമുള്ളൂ. മരിച്ചാലുള്ള കാര്യം നോക്കാന്‍ ഇവിടെ ഞങ്ങള്‍ അനുയായികളുണ്ടല്ലോ. ലെനിനും ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. മരിക്കും വരെ ദൈവമകാന്‍ അദ്ദേഹം കൂട്ടാക്കിയില്ല. അതിനുള്ള ശിക്ഷ മരണശേഷം അദ്ദേഹം അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. മുപ്പരുടെ മുതദേഹത്തെ ഞങ്ങളങ്ങ്‌ ദൈവമാക്കി. കോടിക്കണക്കിന്‌ റൂബ്ല് ചെലവിട്ടാണ്‌ മൃതദേഹം കേട്‌ കൂടാതെ ഉപ്പിലിട്ട്‌ വെച്ചത്‌. ദിവസവും എത്രയായിരം ആരാധകരാണ്‌ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്ത്‌ നിന്ന്‌ വന്ന്‌ പൂക്കളര്‍പ്പിച്ചും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചും നിന്നിരുന്നത്‌. സാക്ഷാല്‍ ദൈവത്തി്ന്‌ കിട്ടില്ല ഇത്രയും ആരാധകരെ. സോവിയറ്റ്സ്വര്‍ഗം തന്നെ സ്വര്‍ഗം പൂകിയ ശേഷം ദുഷ്ടമുതലാളിത്തവാദികള്‍ അധികാരം അധികാരം പിടിച്ചപ്പോള്‍ സാധാരണ മനുഷ്യരെ അടക്കും പോലെ അടക്കാന്‍ ശ്രമം നടത്തിയതാണു, ആരാധകര്‍ സമ്മതിച്ചില്ലഇതൊന്നുമല്ല ഇപ്പോഴത്തെ പ്രശ്നം. അത്‌ കുഞ്ഞഹമ്മദ്‌ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. ' ചിലര്‍ സ്വന്തം ഉത്ഭവം മറന്ന്‌ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ കെട്ടിയെഴുന്നള്ളിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ ഒരസംസ്കൃതപദാര്‍ത്ഥമായി സ്വയം സങ്കോചിച്ചിരിക്കന്നു....' എന്നത്‌ ഒരു പ്രശ്നം. സങ്കോചിച്ചു എന്ന്‌ പറഞ്ഞാല്‍ ചെറുതായി എന്നല്ല പാര്‍ട്ടിക്ക്‌ പിടിച്ചാല്‍ കിട്ടാത്ത വിധത്തില്‍ വലുതായി എന്നാണര്‍ത്ഥം. ഇത്തരം ആള്‍ദൈവങ്ങള്‍ 'രക്ഷകരായി ചമയുന്നു '. ....'ചിന്താരഹിതരായ മനുഷ്യരുടെ ചെലവില്‍ കൊഴുക്കുന്നു.'.... .'ഒരു മഹാപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായ വളര്‍ന്നുവന്ന വ്യക്തികള്‍ പ്രസ്ഥാനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒറ്റയാന്മാരായോ ഫാന്‍സ്‌ അസോസിയേഷനുകളുടെ ആരാധനാവിഗ്രഹങ്ങളായോ മാറ്റപ്പെടുമ്പോള്‍ സംഘടന പ്രതിസന്ധിയിലാവുകയും പ്രസ്തുത വ്യക്തി ആന്തരികമായി പാപ്പരാവുകയും ചെയ്യും '. ...'അച്ചടക്കത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ രണ്ടാം തരം അടിപൊളി പ്രകടനങ്ങള്‍ അരങ്ങുതകര്‍ക്കുന്നു.....'ഒരു പാര്‍ട്ടിയാകെ തെറ്റും ഒരു വ്യക്തി മാത്രം ശരിയും എന്ന്‌ കാഴ്ചപ്പാട്‌ വികസിപ്പിക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങള്‍.... ഉദ്ധരണികള്‍ മുറിച്ചുമാറ്റിയാല്‍ ലേഖനത്തില്‍ ഇത്രയേ കാര്യമുള്ളൂ.സംഗതിയുടെ ഗൗരവം വായനക്കാര്‍ക്ക്‌ ഇതിനകം പിടികിട്ടിയിരിക്കുമല്ലോ. ഇത്തരം ദൂഷ്പ്രവണതകള്‍ക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കേണ്ടത്‌ പാര്‍ട്ടി ബുദ്ധിജീവികളുടെ കടമയായത്‌ കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹമത്‌ ചെയ്തെന്നേയുള്ളൂ. ചൈനയിലോ മറ്റോ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഇതൊരു സാംസ്കാരികവിപ്ലവം തന്നെയായി കണക്കാക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. അമ്പലത്തേക്കാള്‍ വലിയ വിഗ്രഹം എന്നു പറഞ്ഞത്‌ പോലെ പാര്‍ട്ടിയേക്കാള്‍ വലിയ നേതാവെന്നത്‌ അസഹ്യമാണ്‌. നേരിടുകല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ല.പാര്‍ട്ടിബുദ്ധിജീവിയുടെ ലേഖനം മുഴുവന്‍ വായിച്ചിട്ടും ഒരു പരാമര്‍ശത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം മാത്രം താത്വികജ്ഞാനമില്ലാത്ത നാട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ പിടികിട്ടുന്നില്ല ....'സി.പി.എമ്മില്‍ ഇപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനാരോഗ്യകരമായ പ്രവണതകളില്‍ പുളകിതരായി മാധ്യമങ്ങള്‍ ചിലതെല്ലാം സ്വപ്നം കാണുന്ന'തായി ലേഖനത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട്‌. ശിവ ശിവ...സി.പി.എമ്മില്‍ അനാരോഗ്യകരമായ പ്രവണതയുണ്ടെന്നോ ? മാധ്യമസിണ്ടിക്കേറ്റുകാര്‍ അപഖ്യാതികള്‍ പറഞ്ഞുപരത്തുന്നുവെന്നല്ലാതെ പാട്ടിയില്‍ ദുഷ്പ്രവണതകളോ ?.

******************************

എ.ഡി.ബി വായ്പ സംബന്ധിച്ച്‌ സി.പി.എമ്മില്‍ വലിയ പ്രത്യയശാസ്ത്രപ്രശ്നമുണ്ടെന്നും ആശയസമരം മുത്ത്‌ പാര്‍ട്ടിയുടെ കഥ കഴിയുമെന്നും സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങിയവര്‍ നിരാശരായിരിക്കുകയാണ്‌. എ.ഡി.ബി യുടെ പേരിലൊന്നും പാര്‍ട്ടിക്ക്‌ യാതൊന്നും സംഭവിക്കുകയില്ല. പാര്‍ട്ടി സര്‍വതലത്തിലും സംഗതി ചര്‍ച്ച ചെയ്തു. ആകെ ഉണ്ടായത്‌ ഒരൊറ്റ പിശക്‌ മാത്രം. നടപടിക്രമം പാലിച്ചില്ല. മന്ത്രിസഭയില്‍ വെക്കാതെയാണ്‌ കരാര്‍ ഒപ്പുവെച്ചത്‌.ഇതൊരു വലിയ പ്രശ്നമായിട്ടെടുക്കേണ്ട. നമ്മടേത്‌ ഒരു വിപ്ലവപാര്‍ട്ടിയാണെങ്കിലും ബൂര്‍ഷ്വാജനാധിപത്യത്തില്‍ ഭരണം നടത്തുന്ന പാര്‍ട്ടി കൂടിയാണ്‌. വിപ്ലവത്തിന്റെ ചുമതല പാര്‍ട്ടി സിക്രട്ടറി പിണറായി വിജയനും ഭരണത്തിന്റേത്‌ മുഖ്യമന്ത്രി വി.എസ്‌. അച്യുതാനന്ദനുമാണ്‌. വിപ്ലവകാര്യങ്ങള്‍ പാര്‍ട്ടി സിക്രട്ടേറിയറ്റില്‍ തീരുമാനിക്കുക എന്നതാണ്‌ വ്യവസ്ഥ. ആ കീഴ്‌വഴക്കമനുസരിച്ചാണ്‌ പാര്‍ട്ടി കമ്മിറ്റിയില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്ത ശേഷം എ.ഡി.ബി കരാറില്‍ ഒപ്പുവെച്ചത്‌. അതു പോര മന്ത്രിസഭയില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യണമെന്ന്‌ മുഖ്യമന്ത്രി പറഞ്ഞു. അത്രയേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ.പരിഹാരം പോളിറ്റ്‌ ബ്യൂറോ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ബൂര്‍ഷ്വാകക്ഷികള്‍ ഭരിക്കുമ്പോള്‍ മന്ത്രിസഭ ചര്‍ച്ച ചെയ്ത ശേഷമാണ്‌ കരാര്‍ ഒപ്പിടുക. വിപ്ലവപാര്‍ട്ടിയായ സ്ഥിതിക്ക്‌ നേരെ മറിച്ചുചെയ്യാം. ഒപ്പ്‌ വെച്ച ശേഷം ചര്‍ച്ച ചെയ്യാം. അപ്പോള്‍ പിന്നെ മുഖ്യമന്ത്രിക്കും സമാധാനമാകും. കരാരിന്റെ വ്യവസ്ഥകളൊക്കെ മുമ്പേ യു.ഡി.എഫിന്റെ കാലത്ത്‌ തന്നെ അവസാനരൂപത്തിലാക്കിയതാണ്‌. ഒപ്പിടുന്ന പണി മാത്രം ബാക്കിയാക്കിയിട്ട്‌ പോയതാണ്‌, നമുക്ക്‌ പാരയാകാന്‍. ഭിക്ഷക്ക്‌ വന്നവനോട്‌ അതില്ലെന്ന്‌ പറഞ്ഞ വേലക്കാരനെ വീട്ടുടമസ്ഥന്‍ ശകാരിച്ചതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. ഭിക്ഷയില്ലെന്ന്‌ പറയേണ്ടത്‌ വേലക്കാരനാണോ , വീട്ടുടമസ്ഥനല്ലേ ? ആ തത്ത്വമനുസരിച്ച്‌ ഇവിടെ വായ്പ വേണമെന്ന്‌ പറയേണ്ടത്‌ മുഖ്യമന്ത്രി തന്നെയാണ്‌. മന്ത്രിസഭായോഗം ചര്‍ച്ച ചെയ്ത ശേഷം മുഖ്യമന്തി പത്രസമ്മേളനത്തില്‍ അക്കാര്യം പ്രഖ്യാപിക്കും. എന്നിട്ട്‌ അന്തിമകരാറില്‍ ഒപ്പുവെക്കും. ഇനിയും എത്ര അന്തിമകരാര്‍ ഉണ്ടെന്ന്‌ അറിഞ്ഞുകൂടാ. അവസാനത്തെ അന്തിമകരാറില്‍ ഒപ്പിട്ട ശേഷം എ.ഡി.ബിക്കാര്‍ കോട്ടും സൂട്ടും ടൈയുമൊക്കെയിട്ടിട്ട്‌ വരുമല്ലോ സെക്രട്ടേറിയറ്റിലേക്ക്‌. അപ്പോള്‍ വേണം വി.എസ്സിന്‌ പ്രതിപക്ഷനേതാവായിരിക്കുമ്പോഴേ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ആ ആഗ്രഹമൊന്നു നിറവേറ്റാന്‍. അവന്മാരുടെ ചെകിടത്ത്‌ ഒന്നു കൊടുക്കണം. എന്നിട്ടേ ആയിരത്തിനാനൂറു കോടിയുടെ ചെക്ക്‌ കൈപ്പറ്റാന്‍ പോകുന്നുള്ളൂ. കണ്ടോളിന്‍
Share:

Friday, January 26, 2007

Alternatives for the Americas



Alternatives for the Americas

Noam Chomsky - January, 2006.
THIS month a coincidence of birth and death signaled a transition for South America and indeed for the world.
Former Chilean dictator Augusto Pinochet died even as leaders of South American nations concluded a two-day summit meeting in Cochabamba, Bolivia, hosted by Bolivian president Evo Morales, where the participants and the agenda represented the antithesis of Pinochet and his era.
In the Cochabamba Declaration, the presidents and envoys of 12 nations agreed to study the idea of forming a continent-wide community similar to the European Union.
The Declaration marks another stage in recent moves toward regional integration in South America, 500 years after the European conquests. The subcontinent, from Venezuela to Argentina, may yet present an example to the world on how to create an alternative future from a legacy of empire and terror.
The United States has long dominated the region by two major methods: violence and economic strangulation. Quite generally, international affairs have more than a slight resemblance to the Mafia. The Godfather does not take it lightly when he is crossed, even by a small storekeeper.
Previous attempts at independence have been crushed, partly because of a lack of regional cooperation. Without it, threats can be handled one by one. (Central America, unfortunately, has yet to shake the fear and destruction left over from decades of US-backed terror, especially during the 1980s.)
To the United States, the real enemy has always been independent nationalism, particularly when it threatens to become a "contagious example," to borrow Henry Kissinger’s characterisation of democratic socialism in Chile.
On September 11, 1973, a date often called the first 9/11 in Latin America, General Augusto Pinochet’s forces attacked the Chilean presidential palace. Salvador Allende, the democratically elected president, died in the palace, apparently by his own hand, because he was unwilling to surrender to the assault that demolished Latin America’s oldest and most vibrant democracy and established a regime of torture and repression.
The official death toll for the coup is 3,200; the actual toll is commonly estimated at double that figure. An official inquiry 30 years after the coup found evidence of approximately 30,000 cases of torture during the Pinochet regime. Pinochet soon moved to integrate other US-backed military dictatorships into an international state terrorist program called Operation Condor, which killed and tortured mercilessly within the region and beyond.
Among the leaders at Cochabamba was Chilean president Michelle Bachelet. Like Allende, she is a socialist and a physician. She also is a former exile and political prisoner. Her father was a general who died in prison after being tortured.
At Cochabamba, Morales and Venezuelan president Hugo Chavez celebrated a new joint venture, a gas separation project in Bolivia. Such cooperation strengthens the region’s role as a major player in global energy. Venezuela is already the only Latin American member of OPEC, with by far the largest proven oil reserves outside the Middle East. Chavez envisions Petroamerica, an integrated energy system of the kind that China is trying to initiate in Asia.
The new Ecuadorian president Rafael Correa proposed a land-and-river trade link from the Brazilian Amazon rain forest to Ecuador’s Pacific Coast — a South American equivalent of the Panama Canal. Other promising developments include Telesur, an effort to break the Western media monopoly.
Brazilian President Lula da Silva called on fellow leaders to overcome historical differences and unite the continent, however difficult the task.
Integration is a prerequisite for genuine independence. The colonial history — Spain, England, other European powers, the United States — not only divided countries from one another but also left a sharp internal division within the countries, between a wealthy small elite and a mass of impoverished people. The correlation to race is fairly close. Typically, the rich elite was white, European, westernised, and the poor were indigenous, Indian, black and intermingled. The mostly white elites had few interrelations with the other countries of the region. They were oriented to the West, not to their own societies in the South.
Because of the new developments in South America, the United States has been forced to adjust policy. The governments that now have US support — like Brazil, under Lula — might well have been overthrown in the past, as was Brazilian President Joao Goulart in a US-backed coup in 1964.
The main economic controls in recent years have come from the International Monetary Fund, which is virtually a branch of the US Treasury Department. Argentina was the poster child of the IMF — until the crash of 2001. Argentina recovered, but by violating IMF rules, refusing to pay its debts and buying up what remained of the debt — partly with the help of Venezuela, in another form of cooperation.
Brazil, in its own way, has moved in the same direction to free itself from the IMF. Bolivia had been an obedient student of the IMF for about 25 years and ended up with per capita income lower than when it started. Now Bolivia is getting rid of the IMF, too, again with Venezuelan support.
In South America, the United States still draws a distinction between the good guys and the bad guys. Brazil’s Lula is one of the good guys. Chavez and Morales are the bad guys.
To maintain Washington’s party line, though, it’s necessary to finesse some of the facts. For example, when Lula was re-elected in October, one of his first acts was to fly to Caracas to support Chavez’s electoral campaign. Also, Lula dedicated a Brazilian project in Venezuela, a bridge over the Orinoco River, and discussed other joint projects.
The tempo is picking up. This month, Mercosur, the South American trading bloc, continued the dialogue on South American unity at its semiannual meeting in Brazil, where Lula inaugurated the Mercosur Parliament — another promising sign of deliverance from the demons of the past.
Noam Chomsky is a professor of linguistics at the Massachusetts Institute of Technology and the author, most recently, of Hegemony or Survival Americas Quest for Global Dominance.
Share:

Sunday, January 21, 2007

Images of a Genocide: Muslims Massacred by Indian Hindu Extremists

Images of a Genocide: Muslims Massacred by Indian Hindu Extremists
(not all hindus like this)


അപൂര്‍ണ്ണം...!!!!!!!!


Please Write Your Comments......







Share:

Latest News

Categories

2014 AbduRabbu Amen Android Article Aruvikkara Cyclone Gonu Demonetisation Demonetization Education Eid Mubarak facebook gaza Gonu Google Hussain Madavoor IUML KairaliTV Kanthapuram kavitha Kerala Kerala Police KK KSRTC LDF Madhyamam makkalam malayalam Malayali Peringode Mangalam TV mazha mazhathulli MediaOne Meelad Milad Minister MM Akbar Mobile Modi Mujahid Muslim League N D F OsamaBinLadin Peace School poem Political Politics QLS rain Ramadan Saudi SDPI sea Shabab Shukkoor Swalahi Sister Jesmi Tips & Tricks UAE varthamanam VT Balram അനാചാരം അനുഭവം അബ്ദുല്‍ഹമീദ് അഭിമുഖം അയുക്തീ അരുവിക്കര അവധി ആമേന്‍ ആശംസകള്‍ ഇസ്രാഈല്‍ ഇസ്‌റാഈല്‍ ഈദ് മുബാറക് ഉസാമ എൻ ഡി എഫ് എൽഡി‌എഫ് എസ് ഡി പി ഐ ഏകാന്തത ഐനു നുഹ ഒസാമ ബിൻ ലാദിൻ ഓര്‍മ ഓര്‍മക്കുറിപ്പ് കമല സുരയ്യ കവിത കള്ള ആത്മീയത കാത്തിരിപ്പ് കാന്തപുരം കാരക്കുന്ന് കാര്‍ട്ടൂണ്‍ കിനാലൂര്‍ കെ കെ മുഹമ്മദ് സുല്ലമി കേരള പോലീസ് കൈരളി ഖുര്‍‌ആന്‍ ലേണിംഗ് സ്കൂ‍ള്‍ ഖുര്‍‌ആന്‍ വിജ്ഞാന പരീക്ഷ ഗസ്സ ഗാസ ചതി ചന്ദ്രിക ചാവേര്‍ ചെറിയമുണ്ടം ജമാ‌അത്തെ ഇസ്‌ലാമി ജയ് ഹിന്ദ് ടിവി ടിവി ഡാര്‍വിനിസം തീവ്രവാദം ദാറുല്‍ഇസ്‌ലാം ദാറുല്‍കുഫ്രര്‍ ദാറുല്‍ഹര്‍ബ്‌ ദൈവം നരഹത്യ നാ‍ട്ടിലേക്ക് നോട്ട് അസാധു നോട്ട് നിരോധനം പഠനം പലവക പാഠപുസ്തകം പിണറായി വിജയൻ പുതുമഴ പുസ്തകം പോലീസ് പൌരോഹിത്യം പ്രതികരണം ഫലസ്തീന്‍ ഫലസ്ത്വീന്‍ ഫലസ്ഥീന്‍ ഫെയ്സ്ബുക്ക് ബഷീർ ബിജെപി ബിദ്‌അത്ത് ബേനസീര്‍ ഭീകരാക്രമണം മംഗളം മതം മത്സ്യം മദനി മലയാളി മഴ മാധവിക്കുട്ടി മാധ്യമം മാംസം മീഡിയ വൺ മീലാദ് മുട്ട മുംബൈ മുസ്‌ലിം ലീഗ് മോദി യാത്ര യുക്തിവാദം രമേശ് ചെന്നിത്തല രാഷ്ട്രീയം ലേഖനം ലോക വൃദ്ധ ദിനം വഖഫ് ബോര്‍ഡ് വർഗീയത വര്‍ത്തമാനം വർത്തമാനം വര്‍ത്തമാനം ആഴ്‌ചപ്പതിപ്പ് വഹീദുദ്ദീന്‍ ഖാന്‍ വായന വാര്‍ത്ത വിമർശം വിസ്ഡം വ്യക്തി ശബാബ് വാരിക ശശീന്ദ്രൻ ശിഹാബ് തങ്ങള്‍ ശുക്കൂർ സ്വലാഹി സാമൂഹികം സി‌എം മഖാം സി‌എം മടവൂർ സി‌എം സെന്റർ സിപി‌ഐ‌എം സിസ്റ്റര്‍ ജെസ്‌മി സൗദി സ്വാതന്ത്ര്യദിനാശംസ ഹുസൈന്‍ മടവൂര്‍ ഹൂറി റമദാന്‍

Ordered List

Definition List